Κάλεσμα για δράση

Ο COVID-19 ρίχνει κόκκινο φως στην έλλειψη προστασίας για τα άτομα που εργάζονται στο σεξ – τα αιτήματά μας πρέπει να συμπεριληφθούν.

Τα άτομα που εργάζονται στο σεξ ανήκουν στις ομάδες που έχουν δεχθεί το πιο σοβαρό πλήγμα από την πανδημία του COVID-19 στην Ευρώπη και την Κεντρική Ασία. Τα lockdowns, η απομόνωση και οι ταξιδιωτικοί περιορισμοί μάς έβαλαν εκτός εργασίας, πιέζοντας μερικά άτομα από εμάς να βγουν στο δρόμο και στη φτώχεια, όπου οι κίνδυνοι εντείνονται από την πανδημία. Καθώς η εργασία στο σεξ ποινικοποιείται σε όλες τις χώρες της περιοχής, τα περισσότερα άτομα από εμάς δεν μπόρεσαν να έχουν πρόσβαση στις διασφαλίσεις που παρέχονται σε πολλούς άλλους εργαζόμενους, όπως οι αμοιβές ασθενείας και οι κοινωνικές παροχές.

Οι κοινότητές μας σε όλη την Ευρώπη αναφέρουν συστηματικό αποκλεισμό από τις κρατικές ενισχύσεις και τα μέτρα στήριξης για την αντικατάσταση του ελλείποντος εισοδήματος, και σε πολλά πλαίσια αντιμετωπίζουμε ακόμα κι αυξημένη επιτήρηση κι αστυνόμευση. Πολλοί/ες μετανάστες/τριες που δεν έχουν έγγραφα κι εργάζονται στο συγκεκριμένο χώρο, δεν έχουν καμία προστασία από τα κράτη και τις κοινωνικές υπηρεσίες, ενώ οι τρανς γυναίκες και οι έγχρωμες γυναίκες δίνουν μάχη με τα εξαιρετικά υψηλά επίπεδα διακρίσεων και βίας.

Στο πλαίσιο αυτό, η Διεθνής Επιτροπή για τα Δικαιώματα των Εργαζομένων στο Σεξ στην Ευρώπη (ICRSE) δημιούργησε έναν ιστότοπο για να παρακολουθεί και να καταγράφει την κατάσταση, για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ ομάδων για τα δικαιώματα των εργαζομένων στο σεξ, συμμάχων και υποστηρικτών, καθώς και για να ενισχύσει τις απαιτήσεις του κινήματος των εργαζομένων στο σεξ. Ακόμα και σ’ αυτές τις δύσκολες στιγμές, επικοινωνούμε μέσω του διαδικτύου, υποστηρίζουμε ο ένας τον άλλο, κι αψηφάμε την ταμπέλα του θύματος που μας έχουν κολλήσει εδώ και πολύ καιρό κυβερνήσεις κι ακτιβιστές που θέλουν την κατάργηση της εργασίας στο σεξ.

Οι οργανώσεις μας καλούν τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τα θεσμικά όργανα να αναπτύξουν και να εφαρμόσουν τεκμηριωμένες και βασισμένες σε δικαιώματα πολιτικές για να συμπεριλάβουν και να προστατεύσουν όλα τα εργαζόμενα άτομα στο σεξ σε αυτήν την κρίση και το καταστροφικό επακόλουθό της. Γνωρίζουμε ήδη ότι μετά την άρση των lockdowns, ένας μεγάλος αριθμός γυναικών, μεταναστών/στριων και LGBTQI ατόμων θα εισέλθουν στην εργασία στο σεξ, διότι θα έχουν χάσει τις δουλειές τους, θα έχουν συσσωρευμένα χρέη και θα έχουν ωθηθεί σε αβέβαιες συνθήκες διαβίωσης.

1. Αντικατάσταση εισοδήματος και υποστήριξη στέγασης

Τα άτομα που εργάζονται στο σεξ, όπως κάθε άλλη κοινότητα, θέλουν να στηρίξουν τις εθνικές προσπάθειες για τον τερματισμό της πανδημίας και να σεβαστούν τα μέτρα όπως η απομόνωση. Ωστόσο, μιας και πολλά άτομα από εμάς έμειναν χωρίς κανένα εισόδημα και υποστήριξη, θα πρέπει να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για να θρέψουμε τους εαυτούς μας, τις οικογένειές μας και να πληρώσουμε για στέγαση κι άλλα βασικά έξοδα.

Απαιτούμε όλα τα άτομα που εργάζονται στο σεξ, μαζί με άλλους άτυπους εργαζόμενους κι εργαζόμενους που είτε αμείβονται λίγο είτε καθόλου, να λάβουν άμεση και εύκολη πρόσβαση σε εισόδημα. Αυτό το εισόδημα πρέπει να είναι διαθέσιμο σε όλους μας, ανεξάρτητα από το καθεστώς μετανάστευσης. Οι οργανώσεις της κοινότητας με άτομα που εργάζονται στο σεξ πρέπει να συμπεριληφθούν στην ανάπτυξη και την εκταμίευση αυτών των χρημάτων, καθώς οι κολεκτίβες μας παρέχουν ασφάλεια κι εμπιστοσύνη στην εξαιρετικά στιγματισμένη κοινότητά μας, κι είναι το καλύτερο περιβάλλον για να παρέχουμε υποστήριξη έκτακτης ανάγκης.

Επιπλέον, πολλά άτομα που εργάζονται στο σεξ κινδυνεύουν να μείνουν άστεγα διότι έχουμε χάσει την κύρια πηγή εισοδήματός μας και λόγω του κλεισίματος των χώρων εργασίας όπου πολλά άτομα από εμάς διαμέναμε. Θα πρέπει να θεσπιστεί αναστολή των εξώσεων και να στηριχθούν όσα άτομα δυσκολεύονται με την πληρωμή ενοικίου ή τις δόσεις δανείων, ενώ πρέπει να υπάρχουν επιλογές για στέγαση έκτακτης ανάγκης σε όσα άτομα βρίσκονται σε επείγουσα ανάγκη, ιδιαίτερα σ’ εκείνα που κινδυνεύουν από κακοποίηση ή βία στην κατοικία τους.

2. Αναστολή σε πρόστιμα, επιδρομές, συλλήψεις και διώξεις

Η ποινικοποίηση και η επιβολή κυρώσεων στην εργασία στο σεξ έχει καταδικαστεί από τους εργαζόμενους στο σεξ, και τις οργανώσεις υγείας κι ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε ολόκληρο τον κόσμο. Παρά τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η ποινικοποίηση και η αστυνόμευση προκαλούν τρεις φορές υψηλότερες πιθανότητες οι εργαζόμενοι στο σεξ να βιώσουν σεξουαλική ή σωματική βία, κι εκείνοι που επηρεάζονται έχουν επίσης διπλάσιες πιθανότητες να έχουν HIVή / και άλλες σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις, μας παρακολουθούν συνεχώς, μας επιβάλλουν πρόστιμα, μας συλλαμβάνουν και μας απελάσουν επειδή εργαζόμαστε και μοιραζόμαστε χώρους εργασίας, ή απλώς επειδή είμαστε άτομα ορατά στην κοινωνία ως μετανάστες/τριες, έγχρωμοι/ες, άστεγοι/ες ή LGBTQI.

Στο σημερινό πλαίσιο, η ποινικοποίηση της εργασίας στο σεξ πρέπει να σταματήσει και η αστυνομία θα πρέπει αντ’ αυτού να παραπέμψει ευάλωτες ομάδες σε βασικές υπηρεσίες. Τα άτομα που συνελήφθησαν και κρατήθηκαν για πορνεία και άλλες μη βίαιες κατηγορίες – συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βρίσκονται σε κράτηση – πρέπει να απελευθερωθούν αμέσως. Απαραίτητη επίσης είναι η αναστολή στις κυρώσεις για άτυπο καθεστώς·δεν πρέπει να ξεκινήσει ή να εφαρμοστεί καμία διαδικασία επιστροφής ή αφαίρεσης. Τείχη προστασίας πρέπει να εφαρμοστούν μεταξύ της μετανάστευσης, της υγείας και των κοινωνικών υπηρεσιών, έτσι ώστε οι άνθρωποι να έχουν πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη και τις βασικές υπηρεσίες χωρίς φόβο απέλασης.

3. Υπηρεσίες υγείας

Η υγεία των ατόμων που εργάζονται στο σεξ διακυβεύεται από διάφορους παράγοντες, όπως η οι διακρίσεις και η ποινικοποίηση. Σε προηγούμενες επιδημίες, όπως η κρίση του HIV / AIDS, τα άτομα που εργάζονταν στο σεξ, ιδίως τα τρανς άτομα και τα έγχρωμα άτομα, είχαν γίνει αποδιοπομπαίοι τράγοι από την κοινωνία και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, και χαρακτηρίζονταν ως «φορείς της ασθένειας». Η τρέχουσα πανδημία του COVID-19 αυξάνει σε μεγάλο βαθμό την ευαλωτότητα στην υγεία των ατόμων που εργάζονται στο σεξ, ιδίως εξαιτίας του κλεισίματος των περισσότερων κοινωνικών υπηρεσιών, της επιδείνωσης της ψυχικής υγείας σε περιπτώσεις φτώχειας και του εκτεταμένου στιγματισμού.

Απαιτούμε μηνύματα που σχετίζονται με τον COVID-19 να διανέμονται στα άτομα που είναι αποκλεισμένα και περιθωριοποιημένα από την κοινωνία, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων που εργάζονται στο σεξ, των (χωρίς έγγραφα) μεταναστών/τριων, των ατόμων στην ύπαιθρο, και των ατόμων της LGBTQIκοινότητας, σε μορφές και γλώσσες προσβάσιμες σε αυτά. Είναι ύψιστης προτεραιότητας να διατηρηθούν οι υπηρεσίες σεξουαλικής κι αναπαραγωγικής υγείας, καθώς και οι υπηρεσίες υγείας που αφορούν τον επαναπροσδιορισμό φύλου, και να επεκταθούν οι δυνατότητες προσέγγισης ομάδων που συχνά βρίσκονται πίσω από την αντίδραση στη σεξουαλική βία και τη βία με βάση το φύλο. Η πρόσβαση σε προληπτική και θεραπευτική υγειονομική περίθαλψη πρέπει να είναι εγγυημένη για όλα τα άτομα, συμπεριλαμβανομένων των δοκιμών για τον COVID-19, με ιδιαίτερη προσοχή στις πιο περιθωριοποιημένες ομάδες της κοινωνίας, ανεξάρτητα από το καθεστώς της μετανάστευσης.

4. Ένα μακροπρόθεσμο όραμα για την ένταξη των ατόμων που εργάζονται στο σεξ: αποποινικοποίηση της εργασίας στο σεξ, οικονομικές μεταρρυθμίσεις και νομιμοποίηση των μεταναστών/τριων

Όπως η πανδημία απέδειξε δραστικά, η Ευρώπη πρέπει να εφαρμόσει κοινωνικές αλλαγές μεγάλης κλίμακας για χάρη των πιο ευάλωτων ατόμων και γενικότερα για την κοινωνία. Αν και τα άμεσα μέτρα που περιγράφονται παραπάνω πρέπει να εφαρμοστούν χωρίς καθυστερήσεις, απαιτούνται επίσης μακροπρόθεσμες μεταρρυθμίσεις για τον τερματισμό των απάνθρωπων ανισοτήτων. Απαιτούμε οι μετανάστες/τριες χωρίς χαρτιά, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εργάζονται στο σεξ, να έχουν προσβάσιμες δυνατότητες να ρυθμίσουν το καθεστώς τους για διάφορους λόγους, που θα έχουν αναπτυχθεί κι εφαρμοστεί σε συνεργασία με την κοινότητα των μεταναστών και των οργανισμών υποστήριξης. Απαιτούμε οι ένοικοι να έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας κι άλλες υπηρεσίες, στην ενοικίαση καταλύματος και στη δικαιοσύνη με ισότητα,  χωρίς φόβο συλλήψεων και απελάσεων ή ποινικοποίησης των παρόχων υπηρεσιών. Οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις, συμπεριλαμβανομένης της βασικής φροντίδας ή του καθολικού εισοδήματος, πρέπει να αναπτυχθούν για τον τερματισμό της φτώχειας που πλήττει τις γυναίκες, τα LGBTQIάτομα κι άλλες αποκλεισμένες ομάδες. Τέλος, μετά από δεκαετίες αποτυχημένης ποινικοποίησης και απαγόρευσης, οι κυβερνήσεις πρέπει να θεσπίσουν την αποποινικοποίηση της εργασίας στο σεξ.

Η πανδημία ρίχνει κόκκινο φως στη σκανδαλώδη ανισότητα και στον κοινωνικό αποκλεισμό που αντιμετωπίζουν τα άτομα που εργάζονται στο σεξ: μόνο με το να ακουστούν τα άτομα που εργάζονται στο σεξ και με την εφαρμογή αυτών των κρίσιμων μεταρρυθμίσεων μπορεί να προστατευτεί η υγεία και η ζωή μας. Κάντε κλικ εδώγια να διαβάσετε μια λεπτομερή λίστα απαιτήσεων πολιτικής.